“Ο φυλακισμένος της διπλανής πόρτας” του Νηλ Σάιμον

Πώς είναι να ζεις στη θορυβώδη πόλη, να σκας από τον καύσωνα, οι διπλανοί να το γλεντάνε όλη νύχτα, να μυρίζεις τα σκουπίδια από τους ξέχειλους κάδους, να απεργούν τα νοσοκομεία και τα Μέσα Μεταφοράς, να πέφτεις θύμα ληστείας, να σε διώχνουν από τη δουλειά σου, να μένεις κλεισμένος στο διαμέρισμά σου σαν φυλακισμένος, να απογοητεύεσαι από το πολιτικό σύστημα, να καταρρέουν όλα γύρω σου, να φοβάσαι τη φτώχεια, να μη σε καταλαβαίνει η οικογένειά σου και να σε μπουγελώνει με έναν κουβά νερό ο γείτονας του πάνω ορόφου επειδή έβρισες τον σκύλο του; Είναι πολλά όλα αυτά για την ψυχολογία ενός μεσήλικα άντρα; Έχει ελπίδες να γλιτώσει τον νευρικό κλονισμό; Κι αν όλα αυτά ακούγονται τόσο πολύ τραγικά, υπάρχει περίπτωση να χωρούν σε μια τρελή κωμωδία;

Η «πιο λαμπρή πένα του Μπρόντγουαιη», ο πολυβραβευμένος Νηλ Σάιμον το κατάφερε με μια ανατριχιαστικά επίκαιρη κωμωδία, τον «Φυλακισμένο της Διπλανής Πόρτας», ένα έργο που θα έλεγε κανείς πως γράφτηκε για να καλοπιάσει με γέλιο τη σημερινή χαοτική κατάσταση, μέσα στην οποία όλοι χρειαζόμαστε μια ανάσα αισιοδοξίας. Γιατί, ίσως η ζωή να μην είναι κωμωδία, αλλά σίγουρα η κωμωδία είναι ζωή. Και εξάλλου, στο γέλιο δεν έχει μπει (ακόμα) ΦΠΑ… οπότε, γιατί να μην ευθυμήσουμε;

Το έργο του Νηλ Σάιμον “The Prisoner Of Second Avenue” (στην ελληνική του μεταφορά «Ο Φυλακισμένος της Διπλανής Πόρτας»), ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουαίη το 1971 και παίχτηκε για τρία συνεχόμενα χρόνια (800 παραστάσεις), με πρωταγωνιστές τους Peter Falk και Lee Grand, σε σκηνοθεσία Mike Nichols. Στη συνέχεια, έγινε κινηματογραφική ταινία με πρωταγωνιστές τους Jack Lemon και Ann Bancroft, σε σενάριο του ίδιου του Σάιμον. Εκτοτε, παίζεται συχνά σε θεατρικές σκηνές σε όλο τον κόσμο, ενώ το περασμένο καλοκαίρι ο Κέβιν Σπέϊσι το επέλεξε και το ανέβασε στο Λονδίνο, σε μια παραγωγή του Old Vic, με πρωταγωνιστές τους Jeff Goldblum και Mercedes Ruehl.

Ο κριτικός θεάτρου Michael Billington, του “Guardian”, έγραψε ακριβώς γι’ αυτό το ανέβασμα: «Μπορεί κάποιος εύκολα να καταλάβει, γιατί σήμερα ακριβώς είναι η κατάλληλη εποχή για να αναβιώσει το συγκεκριμένο έργο του Σάιμον: αναφέρεται στην οικονομική κατάρρευση και στην αγωνία που προκαλεί η πόλη στους ανθρώπους, μια πόλη στα πρόθυρα της νευρικής κρίσης…»

Θέατρο Ιλίσια, Παπαδιαμαντοπουλου 4